ISSN    : 2587-0998
E-ISSN : 2587-1404

Quick Search




The role of PET-CT in differential diagnosis of malignant-paramalignant pleural effusion [SCIE]
SCIE. Ahead of Print: SCIE-42104 | DOI: 10.14744/scie.2019.42104

The role of PET-CT in differential diagnosis of malignant-paramalignant pleural effusion

Bülent Akkurt, Elif Torun Parmaksız, Coşkun Doğan, SEDA BEYHAN SAGMEN, Nesrin Kıral, Ali Fidan, SAADET AKKUS, Sevda Şener Cömert
University of Health Sciences, Kartal Dr. Lütfi Kırdar Training and Research Hospital, Department of Chest Diseases, İstanbul, Turkey

INTRODUCTION: Pleural effusion is a crucial problem in cancer patients as it adversely effects stage and prognosis and alters treatment. Differentiation of malignant and paramalignant fluid bears great importance. We aimed to evaluate the diagnostic utility of PET-BT in differential diagnosis of malignant pleural effusion.
METHODS: The patients with pleural effusion and histologically proven cancer who underwent PET-BT were prospectively studied. SUDmax values of pleural fluid according to PET-BT findings of patients and demographic information saved. Thoracentesis was performed for patients for measurement of biochemical parameters including glucose, LDH, albumin, total protein and pH. Pleural fluids were cytopathologically analysed. After cytological evaluation, patients were defined as malignant or paramalign pleural effusion and divided into two groups. The t-test was used to compare the SUVmax values between the groups. Chi-Square test was used to compare categorical data.
RESULTS: The study included a total of 69 patients -30 female (%43), 39 male (%57)- with a mean age of 63.55(37-88) years. The definitive diagnosis of malignant pleural effusion was confirmed by cytopathological analysis. In 16 cases, effusion was considered as paramalignant due to absence of malignant cells in cytopathological analysis and by clinical assessment and follow-up. The mean SUVmax was 1.43 in paramalignant effusions and 1.5 in malignant effusions, the difference was not satistically significant. Althouh there were no FDG uptake in 23 (%33) patients -13 lung cancer, 3 mesothelioma, 2 breast cancer, 2 colon cancer, 1 ovarian cancer, 1 gastric cancer, 1 endometrium cancer cases- malignant cytologic findings were determined. PET-BT had a sensitivity of 56.6% and specificity of 50% to detect malignant pleural effusions; positive predictive value was 78.9%, negative predictive value was 25.8%.
DISCUSSION AND CONCLUSION: The efficacy of PET-BT in differential diagnosis of malignant-paramalignant pleural effusion is of limited value. Therefore, cytopathological analysis plays a major diagnostic role in diagnosing malignant effusion.

Keywords: Malignant pleural effusion, paramalignant pleural effusion, PET-BT

Malign-paramalign plevral sıvının ayırıcı tanısında PET-BT’nin rolü

Bülent Akkurt, Elif Torun Parmaksız, Coşkun Doğan, SEDA BEYHAN SAGMEN, Nesrin Kıral, Ali Fidan, SAADET AKKUS, Sevda Şener Cömert
Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Göğüs Hastalıkları Kliniği, İstanbul, Türkiye

GİRİŞ ve AMAÇ: Kanser hastalarında plevral efüzyon görülmesi evreyi, prognozu ve tedaviyi etkileyeceği için önemli bir problemdir. Bu nedenle paramalign-malign sıvı ayrımının yapılması gereklidir. Çalışmamızda PET-BT’nin plevral efüzyonu değerlendirmedeki rolünü araştırmayı amaçladık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Malignite tanısı ve eşlik eden plevral efüzyonu olup, PET-BT ile değerlendirilen hastalar prospektif olarak çalışmaya alındı. Hastaların demografik bilgileri ve PET-BT bulgularına göre plevral sıvının SUDmaks değerleri kaydedildi. Tüm hastalarda torasentez yapılarak plevral sıvının glukoz, LDH, albumin ve total protein içeren biyokimyasal parametleri ölçüldü, pH değerleri bakıldı. Tüm plevral sıvılar sitolojik değerlendirme için gönderildi. Sitolojik değerlendirme sonrasında hastalar malign veya paramalign plevral efüzyon olarak tanımlandı ve iki gruba ayrıldı. Gruplar arasında SUDmax değerlerinin karşılaştırılmasında t testi kullanıldı. Kategorik verilerin karşılaştırılmasında ise Ki-Kare testi kullanıldı
BULGULAR: Çalışmaya yaş ortalaması 63.55(37-88) yıl olan 30 kadın (%43), 39 erkek (%57) toplam 69 hasta alındı. Sitolojik analiz ile 53 hastada malign plevral efüzyon saptandı; 16 hastanın takiplerinde sıvı sitolojisinde atipik hücre saptanmaması ve malignite lehine klinik bulgu gelişmemesi nedeniyle plevral sıvı paramalign olarak kabul edildi. Paramalign sıvılarda ortalama SUDmaks 1.43, malign sıvılarda 1.5 olarak bulunmuş, arada istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Akciğer kanseri olan 13, mezotelyoma olan 3, meme kanseri olan 2, kolon kanseri olan 2, over kanseri olan 1, mide kanseri olan 1 ve endometrium kanseri olan 1 olgu olmak üzere toplam 23 (%33) olguda FDG tutulumu olmadığı halde malign sitolojik bulgular saptandı. PET'in malign plevral sıvıları saptamak için sensitivitesi %56.6, spesifisitesi %50 bulundu; pozitif prediktif değeri %78.9, negatif prediktif değeri %25.8 olarak hesaplandı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Plevral sıvılarda FDG tutulumuna göre malign-paramalign ayrımı yapmak yanıltıcı sonuçlara neden olabilir. Bu nedenle, malign sıvı varlığının klinik yaklaşımı değiştireceği olgularda ileri tanısal işlemlerin kullanılması gerektiğini öne sürüyoruz.

Anahtar Kelimeler: Malign plevral efüzyon, paramalign plevral efüzyon, PET-BT



Corresponding Author: Bülent Akkurt, Türkiye
LookUs & Online Makale